« شفيع إسمعيل در روز قيامت ، محمّد و عترت پاك او هستند . » و از اشعارى كه خطاب به اهل بيت و در مقام حمد و ثناى آنان است ، اين ابيات است : أعْطاكُمُ اللهُ ما لَمْ يُعْطِهِ أحَدًا * حَتَّى دُعِيتُمْ لِعِظْمِ الْفَضْلِ أرْباباً ( 1 ) أشْباحُكُمْ كُنَّ فى بَدْوِ الظِّلالِ له * دونَ الْبَرِيّةِ خُدّاماً وَ حُجّاباً ( 2 ) وَ أنْتُمُ الْكَلِماتُ اللَاىِ لَقَّنَها * جَبْرِيلُ ءَادَمَ عِنْدَ الذَّنْبِ إذْ تابا ( 3 ) وَ أنْتُمُ قِبْلَةُ الدّينِ الَّتى جُعِلَتْ * لِلْقاصِدينَ إلَى الرَّحْمَنِ مِحْرابًا ( 4 ) « 1 » 1 - خداوند به شما چيزهائى را عطا كرد ، تا از بزرگى و عظمت آن در ميان مردم ، ارباب و خدايان خوانده شديد ! 2 - اشباح شما در به دو آفرينش و طلوع نور توحيد بر ظلال كائنات ، براى خداوند نسبت به تمام عالميان و جهانيان ، حكم خدمتكاران و حاجبان را داشت . 3 - و شما هستيد آن كلماتى كه جبريل به آدم ، در وقتىكه گناه كرده و ميخواست توبه كند ، تلقين كرد ! 4 - و شما هستيد قبلهء دين خدا ، آن قبله‌اى كه خداوند آن را براى سالكان و قاصدان بسوى حضرت رحمن ، محراب قرار داده است .

--> ( 1 ) . همان مصدر ، ص 354